آرزوهای بر باد رفته

جوی کوچک هم به دریا می رسد، غمگین مباش!

بعد هر دردی مداوا می رسد، غمگین مباش!

آن عزیزی که تمام قلب من خانه ی اوست

گذرش روزی به اینجا می رسد، غمگین مباش!

آه! مجنون! این همه غصه و غم تا به کجا؟

نامه ات یک شب به لیلا می رسد، غمگین مباش!